In memoriam

Miep Pasveer

In de avond van 8-8-2011 stierf Miep.

Miep was samen met Corrie Kuys, mijn inspirator en ondersteuning bij de doorstart van mijn activiteiten. Ze redigeerde ook mijn teksten van deze website.

Ik kende haar nog niet lang, helaas. Het was een genot om met haar te praten en te lachen en te genieten van haar levenslust en levenskunst. Ze leefde er lustig op los, terwijl ze reeds vele jaren ervoor te horen had gekregen dat ze niet lang meer te leven had.

De laatste maanden moest ze toch gaan zien dat haar vermogens achteruit gingen, dat het einde ging komen. En ook dat maakte van alles los. Zo kwam er een plan voor een documentaire waarin ze haar verhaal kon doen, een grote wens van haar. “Daar kon men nog iets aan hebben”. En zowaar, dat is gelukt. Eind september is de film in première gegaan.

Op de dag van haar grootse 67ste verjaardag- en afscheidsfeest, waar we allen zeer genoten hebben van haar ‘zijn’,verscheen er een artikel over Miep in de
NRC [496 KB] . 2 dagen later gaf haar lichaam het op en verkoos ze te gaan. Omringd door haar geliefden.

Kort voor haar overlijden zei Miep onder andere:

“ Het is toch jammer.. Een keer moet je gaan hé. Ik ben geen held, ik ben niet geschikt voor het lijden. Het is geen verdienste wie ik ben, ik ben gewoon Miep. Ik ben handtam, heel braaf. Je bent zoals je bent… Ik voel regelmatig dat ik de rijkste vrouw ter wereld ben. En op het hoogtepunt van het feest stop ik. En als er dan iets is..dan is er iets leuks. “

Lieve Miep, je was, bent en blijft iets leuks. Iets wat mij en velen heel goed gedaan heeft en goed doet. Heel erg veel dank.


Goede reis en tot later. Namaste

Heleen  
(C) 2014 Eigentijdse Rituelen - contact